Doranne van der Heijden:

Ik ben in 2016 begonnen als beeldend kunstenaar en heb mezelf ontwikkeld door kunstacademies in Nederland en België te bezoeken.

Mijn interesse ligt bij conceptuele ideeën die hun eigen materiaal en beeldtaal zoeken. Ik onderzoek mijn identiteit als vrouw, moeder, dochter, kleindochter en kunstenaar door middel van verzamelingen van objecten, foto's, ambachtelijke technieken of taal. Mijn werk gaat over identiteit, sociale rollen, moederliefde, moeder-dochter relatie, man-vrouw relatie gezien vanuit mezelf in relatie tot de maatschappij. Het gaat ook over herinnering, waarden, normen, tijd, tijdelijkheid en het verstrijken van de tijd.

Ook probeer ik een link te leggen tussen ambacht, kunst en maatschappij, soms met een wetenschappelijk tintje. Je zou kunnen zeggen dat mijn hele oeuvre een zelfportret is, het zelfstandige zelfportret komt regelmatig als onderwerp terug.

Ik gebruik materialen en objecten die op mijn pad komen en werk vanuit series of verzamelingen. Ik probeer mijn voetafdruk in deze wereld zo klein mogelijk te houden en gebruik bestaande tweedehands materialen.

Mijn doel is om vanuit materiaal iets ongrijpbaars zichtbaar te maken, welke emotie, visie of inzicht dat ook mag zijn. Ik wil op zichzelf staand werk creëren, een eigen wereld, maar verbonden met mijn vragen over het leven in deze wereld en samenleving. Kunst is het genezingsproces dat mij in staat stelt emoties los te laten. Humor is geen specifiek doel, maar een bonus als het in het werk blijkt te zitten.